Aktuelne aktivnosti
etika.jpg

Specijalistička obuka „Etika za javne službenike”

Centar za bezbednosne studije, uz evropsku podršku, uspešno je realizovao poslednji ciklus specijalističke obuke „Etika za javne službenike”, 30. maja. Obuka je trajala četiri meseca, a stru . . . Opširnije...
Stručna grupa za etiku

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Find us on Facebook

Održana XIII Međunarodna konferencija o filozofskoj praksi (13th International Conference on Philosophical Practice—ICPP)

ksenija

Trinaesta međunarodna konferencija o filozofskoj praksi, održana je od 15. do 18. avgusta u Beogradu u organizaciji Stručne grupe za etiku (Centar za bezbednosne studije), Instituta za filozofiju i društvenu teoriju (Univerzitet u Beogradu), Fakulteta za medije i komunikacije (Univerzitet Singidunum) i Centra za napredne studije (Univerzitet u Rijeci). Aktivnosti u okviru konferencije obuhvatile su izlaganja na plenarnim sednicama, kao i radionice i master-klas obuku, dok je Barbara Džouns, filozofkinja-savetnica iz Sjedinjenih američkih država, održala u Ustanovi kulture Parobrod prezentaciju u formi filozofske kabaretske predstave na temu: "To Be Or Not To Be: The Virtue of Widsom—a One-Woman Cabaret Performance".

 

Konferencija je okupila preko 100 učesnika i 70 izlagača, a među njima i vodeće svetske filozofe praktičare poput Lu Marinofa, Ran Lahava, Lidije Amir i Anders Lindseta sa ciljem da predstavi neke od novih izazova s kojima se filozofska praksa susreće danas. U okviru akademskih izlaganja, pojedini filozofi praktičari predstavili su najnovija istraživanja o problemima i pitanjima u vezi sa filozofskom praksom. Učesnici su osim standardnih predavanja i prezentacija, kroz različite forme radionica, grupnih diskusija i individualnog savetovanja imali prilike ne samo da posmatraju vodeće filozofe praktičare dok demonstriraju svoje metode savetovanja, već i da aktivno učestvuju doprinoseći kvalitetu i sadržini čitave konferencije. Internacionalni karakter konferencije, sa gostima iz većine evropskih zemalja, kao i iz Argentine i Brazila, USA i Kanade, Kine, Japana i Izraela, obezbedio je širok spektar filozofskih pravaca. Učestvovanje filozofa praktičara iz zemalja bivše Jugoslavije, doprinelo je utvrđivanju saradnje između filozofsko-praktičnih organizacija u regionu.

Jedan od začetnika i utemeljivača ove discipline na američkom tlu, Lu Marinof je, u  uvodnom predavanju, podsetio učesnike na istorijski i društveni kontekst razvoja filozofske prakse. Filozofska praksa je nastala osamdesetih godina prošlog veka kao plod nastojanja da se filozofski metodi analize učine bližim široj javnosti kroz osmišljavanje različitih modaliteta njihove primene na konkretne probleme s kojima se ljudi susreću u svom svakodnevnom životu. Tokom godina, filozofska praksa je sledila dva, međusobno povezana, pravca razvoja. Ulagani su napori da se kroz formiranje pravila sertifikacije i etičkih kodeksa samo bavljenje filozofskom praksom konsoliduje i pozicionira kao vrsta profesije. Takođe, drugi front aktivnosti je podrazumevao dalje akademsko produbljivanje opštih filozofskih problema na osnovu iskustava koja su proizilazila iz rada sa klijentima.

Iako se različiti pravci unutar filozofske prakse spore oko mnogih suštinskih pitanja u vezi sa njenim metodama i ciljevima, postoji određeni stepen saglasnosti oko temeljnog identiteta discipline i njenog pozicioniranja unutar današnje konstelacije terapeutskih pristupa ljudskim problemima. Jedna od najznačajnijih karakteristika filozofske prakse, po kojoj se ova mlada disciplina razlikuje od onih starijih i etabliranijih poput psihijatrije i psihoterapije, jeste načelo da svakodnevne ljudske probleme ne treba medikalizovati, patologizovati i dijagnostikovati prema određenim standardizovanim obrascima, a zatim sa pozicije neupitnog autoriteta stručnjaka odrediti jednako standardizovanu proceduru njihovog ,,rešavanja’’. Ovim se svakako ne pokušava urušavanje kredibiliteta pomenutih terapeutskih pristupa, naprotiv, cilje je povećavanje svesti ljudi da svakodnevne životne probleme mogu pre svega (pokušati) da reše podizanjem nivoa samosvesti i racionalnim sagledavanjem uzroka koji izazivaju takva stanja.

Izlažući o metodama filozofskog savetovanja Lu Marinof i Vona Firi su objasnili da filozof praktičar nastoji da o svakodnevnim problemima vodi otvoren, individualizovan i ravnopravan dijalog sa svojim klijentom, nastojeći da u ukupnom nasleđu svetske filozofske tradicije locira uvide, teme i argumente koje bi klijentu u najvećoj meri omogućile da na potpuno nov način sagleda određeni problem i da potom, snagom sopstvene refleksije, krene put njegovog razrešenja. Holandsko-nemačko-švajcarska škola, koju su predstavljali i nacionalni lideri Piter Harteloh, Majk Rot i Detlef Staude, takođe podrazumeva pristup savetovanju, koji je zasnovan na odobravanju pojedinačnih percepcija. Pristup francuske škole filozofa praktičara, koju predvodi Oskar Brenifier, zasnovan je na provociranju u formi rigoroznih logičko-racionalnih pitanja i odgovora kako bi se u tom procesu klijenta suočio sa suštinskim uzrokom problema o kome je reč.

Osnov praktične filozofije koju je utemeljio izraelsko-američki praktičar Ran Lahav daje kontrast francuskoj metodi i u njemu centralno mesto zauzima žudnja (yearning). Pod uticajem ovakvog svetonazora Hoze Barientos Rastroho, lider u španskoj akademskoj zajednici u domenu praktične filozofije, posmatra problematiku savetovanja kroz prizmu racionalnog iskustva, a norveški praktičar Majkl Noa Vajs ovaj pristup je nadogradio tehnikom slikovne tipizacije.

Danas je filozofska praksa izrasla u važnu disciplinu koja redifiniše ulogu filozofije u javnom i privatnom životu, tako što kroz aktivan terapeutski rad sa klijentima prevazilazi tradicionalne granice između teorije i prakse. Ovakav vid ‘primenjive’ filozofije omogućava onima koji su svoj život posvetili izučavanju nekih drugih naučnih i životnih oblasti, da filozofiju razumeju ne samo kao saznavanje apstraktinih istina već i kao korisnu za oblasti kojima se bave, bilo da je to medicina, ekonomija, biznis ili nešto drugo. Međunarodna konferencija o filozofskoj praksi je nesporno skup od prvorazrednog značaja u oblasti humanističke kulture i događaj bez presedana u oblasti kulturne razmene između Srbije i drugih zemalja. Značaj organizacije jedne ovakve konferencije za našu zemlju u vezi je i sa učvršćivanjem pozicija Srbije kao jedne od priznatih akademskih zajednica u domenu filozofske prakse u rangu sa najrazvijenim u svetu, a to priznanje su neposredno pružili najbolji svetski filozofi praktičari kroz prisustvo i aktivno učešće u svim segmentima realizacije konferencije